Leczenie blizn przerostowych i keloidów to specjalistyczne postępowanie medyczne mające na celu ograniczenie nadmiernego rozrostu tkanki bliznowatej. Obejmuje dobór odpowiednich metod terapeutycznych, które pomagają zahamować dalszy rozrost blizny, spłaszczyć ją i zmiękczyć. Celem leczenia jest również zmniejszenie zaczerwienienia, świądu, bólu i uczucia napięcia, a także poprawa elastyczności skóry oraz komfortu pacjenta. W przypadku blizn, które ograniczają ruch lub powodują dyskomfort, terapia może dodatkowo poprawić funkcję tkanek. Leczenie nie zawsze prowadzi do całkowitego usunięcia blizny, jednak zwykle pozwala zmniejszyć jej widoczność oraz znacząco poprawić wygląd i właściwości skóry.
Odczuwalność
Czas trwania
15-30 minut
Czas rekonwalescencji
3 dni
Liczba zabiegów w serii
3-6
● Nieopalanie okolicy blizny przez co najmniej 2 tygodnie przed zabiegiem.
● Poinformowanie lekarza przed zabiegiem o przyjmowaniu leków przeciwkrzepliwych lub sterydowych.
● Przygotowanie informacji o wcześniejszych zabiegach wykonywanych na bliźnie.
● Zabranie na konsultację wyników wcześniejszego leczenia lub zdjęć blizny z wcześniejszych etapów gojenia.
● Niewykonywanie depilacji ani innych zabiegów podrażniających skórę w okolicy blizny przez 7 dni przed wizytą.
Zabieg polecamy przede wszystkim osobom, u których blizna:
● jest wypukła, pogrubiała lub twarda;
● z czasem nie zmniejsza się, a wręcz powiększa;
● jest zaczerwieniona, ciemniejsza od otaczającej skóry lub wyraźnie się od niej odróżnia;
● powoduje świąd, ból, pieczenie lub uczucie napięcia;
● ogranicza ruchomość skóry lub powoduje dyskomfort.
Leczenie najczęściej stosuje się w przypadku:
● blizn po operacjach, w tym po cesarskim cięciu;
● blizn po urazach i ranach;
● blizn po piercingu i kolczykach;
● wypukłych blizn potrądzikowych i pozapalnych;
● blizn po oparzeniach;
● keloidów, które najczęściej rozwijają się na uszach, klatce piersiowej, barkach i plecach.
Leczenie blizn przerostowych i keloidów można stosować zarówno u osób młodych, jak i dojrzałych. Kurację zawsze poprzedza konsultacja ze specjalistą, podczas której lekarz ocenia stan skóry i na tej podstawie przygotowuje indywidualny plan zabiegowy.
ETAP I: Konsultacja i kwalifikacja do leczenia
ETAP II: Leczenie właściwe
Najczęściej stosowaną metodą jest podanie leku bezpośrednio do blizny przy użyciu cienkiej igły. Preparat działa miejscowo – hamuje nadmierny rozrost tkanki bliznowatej, dzięki czemu blizna stopniowo staje się bardziej miękka, mniej wypukła i mniej widoczna.
W zależności od rodzaju i wyglądu blizny lekarz może dodatkowo zalecić:
● laseroterapię,
● mikronakłuwanie skóry,
● terapię łączoną, prowadzoną etapami.
ETAP III: Umówienie terminu kontroli i kolejnej wizyty
Leczenie blizn przerostowych i keloidów:
• stopniowo spłaszcza i zmiękcza zmienioną tkankę,
• sprawia, że blizna staje się mniej wyczuwalna i mniej widoczna,
• zmniejsza zaczerwienienie,
• ogranicza świąd,
• redukuje ból i uczucie napięcia skóry,
• poprawia elastyczność skóry z każdym kolejnym zabiegiem,
• zmniejsza ryzyko dalszego powiększania się blizny,
• sprawia, że blizna coraz lepiej wtapia się w otaczającą skórę.
• Pielęgnacja pozabiegowa: nie należy dotykać, uciskać ani podrażniać leczonej okolicy. Zaleca się stosowanie preparatów pielęgnacyjnych rekomendowanych przez lekarza.
• Ochrona przeciwsłoneczna: należy unikać opalania leczonej okolicy oraz codziennie stosować krem z wysokim filtrem SPF 50, nawet przy niewielkim nasłonecznieniu.
• Ograniczenie aktywności sportowo-rekreacyjnych: przez kilka dni po zabiegu nie należy korzystać z basenu i sauny ani podejmować intensywnego wysiłku fizycznego.
• Obserwacja miejsca zabiegowego: w przypadku wystąpienia nasilonego bólu, obrzęku lub innych niepokojących objawów należy skontaktować się z kliniką.
Zabieg leczenia blizn przerostowych i keloidów nie powinien być wykonywany:
• u kobiet w ciąży i karmiących piersią,
• w przypadku aktywnych infekcji skóry w miejscu planowanego leczenia,
• przy świeżej opaleniźnie lub podrażnieniu skóry,
• u osób z alergią lub nadwrażliwością na składniki stosowanego preparatu,
• u osób z nieuregulowanymi chorobami przewlekłymi,
• u osób z aktywną chorobą nowotworową,
• u osób ze skłonnością do zaburzeń gojenia się ran.
Oddzwonimy, by ustalić wygodny dla Ciebie termin
Specjalista o zabiegu
W dawnych podręcznikach medycznych określenia „blizna przerostowa” i „bliznowiec” (keloid) były często używane zamiennie. Obecnie wiadomo jednak, że są to dwa różne rodzaje nieprawidłowego gojenia się skóry.
Blizna przerostowa zwykle pojawia się krótko po urazie lub zabiegu. Ma różowy kolor, jest wypukła i zgrubiała, ale pozostaje w granicach pierwotnej rany. Zawiera mniej patologicznych naczynek, a z czasem może blednąć i częściowo samoistnie się spłaszczać.
Keloid, czyli bliznowiec, może rozwinąć się nawet po dłuższym czasie od zagojenia rany. Charakteryzuje się silniejszym unaczynieniem i ma tendencję do rozrastania się poza obszar pierwotnego uszkodzenia skóry, obejmując również zdrową tkankę. Bez leczenia zwykle nie ustępuje i może powiększać się do nieprzewidywalnych rozmiarów.
Całkowite usunięcie blizny nie zawsze jest możliwe. Celem leczenia jest przede wszystkim jej spłaszczenie i zmiękczenie, zmniejszenie zaczerwienienia oraz dolegliwości, takich jak świąd, ból czy uczucie napięcia. Terapia ma także zahamować dalszy rozrost blizny. W wielu przypadkach pozwala uzyskać bardzo wyraźną poprawę wyglądu i komfortu życia.
Leczenie blizn przerostowych i keloidów najczęściej wymaga serii od 3 do 6 zabiegów wykonywanych co około 4 tygodnie. Dokładny plan terapii ustalany jest indywidualnie podczas konsultacji – zależy od rodzaju, wielkości, lokalizacji i wieku blizny.
Pierwsze efekty, takie jak spłaszczenie blizny, zmniejszenie zaczerwienienia i świądu, pacjenci często zauważają już po około 2 tygodniach od pierwszego zabiegu, jednak pełna poprawa zwykle wymaga serii zabiegów.
Zabieg zwykle wiąże się jedynie z niewielkim dyskomfortem. Większość pacjentów odczuwa krótkotrwałe szczypanie, pieczenie lub uczucie rozpierania w miejscu podania preparatu. Dolegliwości te szybko ustępują po zakończeniu iniekcji.
Tak – blizny po cesarskim cięciu są jednym z częstszych wskazań do leczenia. Terapię można rozpocząć po zakończeniu karmienia piersią i ustabilizowaniu się blizny. Podczas konsultacji lekarz ocenia, czy tkanka jest już gotowa do leczenia, a następnie dobiera odpowiednią metodę.