Fibryna – co to takiego i dlaczego zdobywa popularność?

Za wysoką efektywnością fibryny stosowanej w zabiegach specjalistycznych stoi połączenie dwóch rodzajów tego białka. Pozyskiwane jest na osobnych etapach odwirowywania osocza pacjenta. Pierwszym z nich jest fibryna strukturalna S-PRF, zwana inaczej stelażową. Natomiast drugi rodzaj to fibryna bogatopłytkowa komórkowa I-PRF. Takie połączenie białek sprawia, że nieaktywne dotychczas komórki macierzyste rozpoczynają wielokierunkowe różnicowanie, które prowadzi do intensywnej regeneracji komórkowej i tkankowej.

Zabiegi medycyny estetycznej, które wykorzystują fibrynę stanowią naturalną i niezwykle skuteczną terapię. Ta zapewnia spektakularne efekty poprzez połączenie skoncentrowanych czynników wzrostu oraz komórek macierzystych.

W ramach zabiegu można zastosować fibrynę strukturalną, która tworzy coś na kształt trójwymiarowego „stelaża” w skórze. Można stosować fibrynę bogatopłytkową, która stymuluje komórki do podziałów, a tym samym do budowania nowej tkanki skórnej. Kwalifikacja do zastosowania określonej fibryny zależy oczywiście od potrzeb skóry pacjenta i efektów, na których uzyskaniu mu zależy

Pobranie krwi pełnej od pacjenta celem odwirowania z niej fibryny strukturalnej to pierwszy etap właściwego zabiegu z wykorzystaniem tego białka. Ma ono właściwości tworzenia włóknika podczas procesu krzepnięcia krwi. W efekcie dochodzi do aktywowania czynników wzrostu, komórek CD34+, leukocytów, cytokin, a także mezenchymalnych komórek macierzystych. Te do tej pory pozostawały w uśpieniu. Wskazane właściwości fibryny strukturalnej sprawiają, że stanowi ona doskonały nośnik dla powyższych składników morfotycznych. Tym samym przyjmuje rolę swoistego przeszczepu tkankowego.

Zastosowanie fibryny strukturalnej pozwala stworzyć stelaż dla nowej tkanki skórnej powstałej w wyniku aktywacji procesów odbudowy komórek i przywrócenia im prawidłowych funkcji. W trakcie zabiegu z wykorzystaniem fibryny, którą pobiera się z odwirowanej krwi pacjenta, materiałem ostrzykuje się wybrane partie jego skóry. W przypadku fibryny strukturalnej najczęściej aplikuje się ją w takie miejsca, jak bruzda wargowo-nosowa i linia żuchwy. Stosuje się też na okolice powstawania tzw. zmarszczek marionetki oraz łuk jarzmowo-skroniowy.

Fibryna strukturalna S-PRF – obszary zastosowań

Fibryna bogatopłytkowa komórkowa jest w rzeczywistości koncentratem komórek macierzystych, czynników wzrostu oraz leukocytów. Biorą one udział w stymulowaniu odnowy biologicznej tkanek skórnych.

Śródskórna aplikacja fibryny bogatopłytkowej i czynników wzrostu odbywa się metodą głębokiej mezoterapii lub podskórną techniką nappage. Takie podanie fibryny komórkowej skutkuje powolną koagulacją w żel, który stanowi naturalną, autologiczną substancję wypełniającą wybrane partie skóry. Aktywowane czynniki wzrostu oraz mezenchymalne komórki macierzyste sprawiają, że fibryna bogatopłytkowa wykazuje działanie regenerujące.

Ogromną zaletą zabiegu z wykorzystaniem fibryny jest fakt, że stymulacja, która pobudza podziały komórkowe, dokonuje się stopniowo i powoli. Zastosowanie fibryny bogatopłytkowej komórkowej najczęściej obejmuje takie partie twarzy, jak czoło, powieki i okolice oczu. Można też ją stosować na dolinę łez, policzki, okolice ust (na tzw. zmarszczki palacza), a także kąciki ust.

Fibryna bogatopłytkowa I-PRF – obszary zastosowań

Komórki macierzyste sprawiają, że skuteczność zabiegów z fibryną jest bardzo wysoka. Komórki te mają zdolność do nieograniczonej ilości podziałów komórkowych. Niezwykle ciekawym aspektem charakterystycznym dla komórek macierzystych jest także ich zdolność do przyjmowania funkcji określonych dla tkanek danej struktury organizmu.

Wśród komórek macierzystych, których właściwości wykorzystywane są w zabiegu z zastosowaniem fibryny, wyróżnia się:

• komórki macierzyste hematopoetyczne (HSCs) – pochodzą z odwirowanej krwi obwodowej pacjenta. Po aplikacji w tkanki komórki HSCs aktywują swoje zdolności do namnażania, a także różnicowania się w kierunku przyjęcia funkcji komórkowych innych tkanek, np. tych budujących skórę, mięśnie, czy włosy. Taką zdolność komórek macierzystych, która jest dla nich unikalna, nazywa się plastycznością.
• komórki macierzyste mezenchymalne (MSCs) – pozyskuje się je z tkanek: mięśniowej, skórnej, mieszka włosa, czy naczyń włosowatych. Aktywowane są w momencie aplikacji fibryny komórkowej w wybrane tkanki i zazwyczaj tworzą wówczas nowe, brakujące linie komórkowe na drodze procesów regeneracyjnych. W ich wyniku powstają najczęściej nowe chondroblasty, osteoblasty i adipocyty. Proces podziału komórkowego, który buduje kolejne tkanki, nie trwa nieprzerwanie. W wyniku jego zakończenia komórki mezenchymalne wracają do pierwotnego stanu uśpienia.

Pomimo tego, że zabieg z wykorzystaniem fibryny jest procedurą naturalną, pozbawioną ryzyka wystąpienia skutków ubocznych czy alergii, należy się do niego odpowiednio przygotować. Istnieje kilka wskazań, których pacjent powinien przestrzegać, aby zabieg miał szansę na uzyskanie najwyższej skuteczności.

Przede wszystkim chodzi tu o zapewnienie zwiększonego przepływu krwi w organizmie, a tym samym uzyskanie większego stężenia fibryny w odwirowanym koncentracie. W związku z powyższym zaleca się, aby już na kilka dni przed planowanym zabiegiem:

• regularnie się nawadniać pijąc minimum 2 l wody dziennie, a w dniu zabiegu nie mniej niż 1,5 l;
• unikać spożywania środków odwadniających takich, jak choćby kawa czy alkohol;
• w dniu zabiegu oraz dzień przed nim powstrzymać się od intensywnego wysiłku fizycznego, który mógłby spowodować odwodnienie;
• skonsultować z lekarzem prowadzącym ewentualne modyfikacje w przyjmowaniu stałej farmakoterapii, która mogłaby wpływać na krzepliwość krwi;
• zwiększyć podaż witaminy C w diecie i za pomocą suplementacji.

Po konsultacji z lekarzem medycyny estetycznej i zakwalifikowaniu pacjenta do zabiegu z wykorzystaniem fibryny zostaje od niego pobrana krew z dołu łokciowego, którą potem poddaje się odwirowaniu celem pozyskania fibryny. Wówczas w zależności od tego, czy zabieg będzie wykonywany z użyciem fibryny strukturalnej czy komórkowej, lekarz lub kosmetolog ustala miejsca i technikę nakłuć.

Zazwyczaj stosuje się śródskórne nakłucia punktowe lub technikę nappage. W pierwszym przypadku dokonuje się iniekcji o głębokości od 0,5 mm do 2,5 mm w serii, najczęściej po linii (np. zmarszczek, czy bruzd) co 5 – 10 mm. W wyniku tych nakłuć powstają widoczne pęcherzyki. Jeżeli lekarz lub kosmetolog zdecyduje się na zastosowanie techniki nappage, nakłucia są bardzo płytkie i nie skutkują pojawieniem się pęcherzyków. Wybór metody aplikacji fibryny zależy oczywiście od potrzeb i stanu skóry pacjenta.

Po zabiegu z wykorzystaniem fibryny zaleca się unikania stosowania drażniących kosmetyków. Należy również zrezygnować z basenu czy sauny przez co najmniej tydzień. Trzeba dbać o higienę miejsc, w które podawany był preparat, a także pojawić się w ustalonym czasie na kolejnym zabiegu, ponieważ tylko w przypadku zastosowania pełnej terapii fibryną można osiągnąć zakładane efekty.

W wyniku przeprowadzonych iniekcji rozpoczyna się powolny, ale niezwykle efektywny proces stymulacji komórek do zwiększonej syntezy kolagenu i białek strukturalnych. To wpłynie na poprawę jej elastyczności, jędrności i nawilżenia.

Do wykonania każdego zabiegu istnieje szereg wskazań i przeciwwskazań, które lekarz omawia z pacjentem podczas pierwszych wizyt konsultacyjnych. Wskazaniami do zabiegu z wykorzystaniem fibryny mogą być:

• redukcja i spłycenie zmarszczek na twarzy, szyi i dekolcie;
• poprawa gęstości skóry zwiotczałej, konieczność nadania jej elastyczności;
• korekta wyglądu skóry na dłoniach;
• redukcja rozstępów we wszystkich partiach ciała;
• redukcja blizn powstałych w wyniku poparzeń, po wyleczeniu trądziku, czy po operacjach i zabiegach chirurgicznych.

Choć jego efekty są bardzo obiecujące, zabiegowi z wykorzystaniem fibryny mogą się poddać jedynie te osoby, u których nie stwierdzono przeciwwskazań. Należą do nich m.in. osoby zmagające się z chorobami nowotworowymi, czy też schorzeniami krwi. Przeciwwskazaniem jest też ciąża, połóg oraz okres karmienia piersią. Przeszkodą do wykonania zabiegu będą także przyjmowanie farmakoterapii antykoagulacyjnej lub antybiotykoterapii, a także tocząca się bądź przebyta w niedalekiej przeszłości ciężka infekcja.

Niezwykle ważne jest to, aby na etapie pierwszych konsultacji poprzedzających zastosowanie zabiegu fibryną nie ukrywać przed lekarzem żadnych dolegliwości. Mogłyby się one okazać kluczowymi w kontekście przeciwwskazań i ewentualnych niepożądanych skutków zabiegu.

Zastosowanie fibryny może dać spektakularne efekty poprawy jędrności i odmłodzenia skóry – jednak tylko wówczas, gdy nie występują żadne, znaczące przeciwwskazania do wdrożenia tego typu terapii.